zagraj-to-jeszcze-raz-sam-kino-kuchnia2

Dzisiaj film „Zagraj to jeszcze raz Sam” czyli Woodiego Allena problemy z kobietami i jedzeniem. Film często jest mylony jako film Allena, ale w tym przypadku tak nie jest. Napisał sztukę pod tym samym tytułem, zagrał w nim, ale nie był reżyserem. Reżyserował film Herbert Ross.

W końcu udało mi się dostać bilety na sztukę pod tym samym tytułem, graną w Teatrze 6 Piętro, z samym Kubą Wojewódzkim zresztą. Dobrze, że nie obejrzałam filmu, tak jak planowałam, przed sztuką, mogłaby mi się mniej podobać. A film jest bardzo dobry.zagraj-to-jeszcze-raz-sam-kino-kuchnia3

Allan, główny bohater jest krytykiem filmowym. Żyje wręcz w świecie filmu. Otaczają go zdjęcia, plakaty, goli się przy Casablance, jajka smaży przy Wielkim Śnie. A w trudnych życiowych momentach pomaga mu postać Bogarta.

Po rozwodzie z żoną, która pragnęła bardziej beztroskiego życia, nie może dojść do siebie. Popada w depresje i raczy się dużymi ilościami aspiryny. W ciężkich chwilach wspiera go para przyjaciół Dick i Linda. On, z ewidentną potrzebą wynalezienia komórki, informuje co chwila współpracowników o swoim pobycie i numerze telefonu pod którym będzie np. przez 15 minut. Ona bardzo podobna do głównego bohatera, neurotyczka i lekomanka. Oboje próbują wyciągnąć go z dołka po rozwodzie.

zagraj-to-jeszcze-raz-sam-kino-kuchnia4Na pytanie, czy gotuje tylko mrożonki, odpowiada, że ich nawet nie gotuje, rozpuszcza je w ustach. Niepowodzeniem kończą się też niestety wszystkie randki w ciemno. Jednej nie przypada do gustu jego sposób jedzenia ryżu z miseczki w Fat Noodle i w ogóle dziwne nieskoordynowane zachowanie naszego bohatera. Drugiej wywraca talerz z jedzeniem, zostaje pobity,  ona odchodzi z innym w siną dal. Aż pewnego dni Allan i żona przyjaciela urządzają sobie wspólny wieczór przy rozmrażanych stekach i szampanie… i…

zagraj-to-jeszcze-raz-sam-kino-kuchnia5Wszystko to jest osnute wokół końcowej sceny z filmu Casablanca i postaci Humphreya Bogarta … hmmmm … ach ten Bogart. Błyskotliwe dialogi i charakterystyczne dla Allena neurotyczne rozedrganie gładko prowadzą nas przez historię. Panowie zdadzą sobie sprawę ze swoich irracjonalnych obaw, a panie z tego co dla nich jest jednak najważniejsze w życiu.

Ogląda, gotuje i fotografuje: Kino i Kuchnia

ps. jeśli nie widzieliście Casablanki (w co nie wierzę oczywiście) nie bierzcie się za ten film, najpierw klasyka potem Allen 🙂

ps. moja ulubiona scena dzieje się w muzeum, a zaczepiona dziewczyna przez Allana, myślę, że i was rozbawi.

zagraj-to-jeszcze-raz-sam-kino-kuchnia1

Zapisz

Written by Diana Domin