Gdzie jadano w Berlinie w serialu Babylon Berlin

Babylon Berlin

Babylon Berlin, Toma Tykwera, mroczny serial, bierze pod lupę lata międzywojenne w Berlinie w czasach Republiki Weimarskiej, ale nie jest to typowy historyczny serial.

Postanowiłam wrócić do dawno zakurzonego cyklu restauracji z filmów i seriali. Dzisiaj na tapecie kulinarne miejscówki z serialu Toma Tykwera Babylon Berlin. 

Mroczny serial, bierze pod lupę lata międzywojenne w Berlinie w czasach Republiki Weimarskiej i wciąga nas w tajemniczą historię pełną komunistów, nacjonalistów, narkomanów, prostytutek oraz policjantów i złodziei. 

Wydaje się klasycznie, ale tak nie jest. Serial nie jest dla widzów, którzy potrzebują wartkiej akcji i dynamiki. Tu trzeba się zagłębić i wytrwać w mroku do zaskakującego finału. W historię wprowadzają wyraziste charaktery. Nie ma tam ani jednej chybionej postaci. Jak pisał Mike Hide z The NewYorkTimes, przypominają bohaterów z komiksów noir o Dicku Tracy.

Kolorytu dodają smaczki z epoki, jak plakaty filmowe, nowoczesna architektura, stroje, muzyka, charleston, którego tańczą zapamiętale między innymi bohaterowie. Szalony, ekspresjonistyczny taniec był wtedy bardzo popularny, szczególnie w kabaretach. To wtedy zaczął się szał na Josephine Baker i jej Revue Nègre. 

Ekspresjonistyczna czołówka serialu przyciąga fanów tego okresu jak magnes i przywodzi na myśl Gabinet doktora Caligari. A na koniec niezwykła piosenka, którą można usłyszeć w całości w jednym z odcinków w wykonaniu “Sorokiny”: Zu Asche, Zu Staub.

Aschinger 

Ulubione miejsce Charlotte Riter, złożonej postaci, aspirującej do zostania pierwszą policjantką w wydziale zabójstw. Tymczasem jest biedna jak mysz kościelna, więc to miejsce dla niej idealne, tanie i przytulne. Miejsce stworzone dla ludzi, którzy ciężko pracują i nie mają zbyt wiele czasu ani pieniędzy na jedzenie. Pierwszy punkt otwarto w 1892 roku w Berlinie. Było to jedno zmiejsc w którym podawano koszyk z chlebem za który nie trzeba było płacić. Słynął z piwnych kiełbasek i zupy grochowej. Restaurację można zobaczyć w filmie z 1939 roku “Głos z eteru”. Zdjęcia z serialu były kręcone w restauracji Ratskeller Schöneberg.

Bellmann Bar (Kreuzberg)

Tutaj często przesiaduje komisarz Gereon Rath. “Kneipe” to od niemieckiego słowa nazywamy puby, wyszynki i piwiarnie knajpami. Słyneły z piwa i sznapsa, a niektóre serwowały również małe dania: kiełbaski, jajka w szklance czy kotlety. Było ich w latach 20tych mnóstwo w Berlinie. 

Der Holländer  (The Dutchman)

Ulubione miejsce homoseksualistów i transwestytów. Otwarte od północy i niedostępne dla obcych. Miejsce jako takie nie istnieje, a sceny kręcono w Bar Tausend (Schiffbauerdamm 11). 

Romanisches Café

Była dobrze znana jako miejsce spotkań intelektualistów i artystów, znajdująca się na obecnym Breitscheidplatz na końcu Kurfürstendamm (chociaż w 1925 roku ta część Ku’damm została przemianowana na Budapestester Straße). Nazwa kawiarni wzięła się od romańskiego styl budynku, w którym się znajdowała. Otwarta w 1916, obecnie nie istnieje.

Babylon Berlin Moka Efti

Moka Efti 

Kawiarnie, kluby i kabarety, takie jak Moka Efti w serialu, działały za zamkniętymi drzwiami.  Wolne od ograniczeń norm społecznych, kwitły w czasach kryzysu politycznego, społecznego lub intelektualnego. Po I wojnie światowej, w czasie chaosu i zniszczeniu były balsamem i ukojeniem dla artystów i nie tylko. Oferowały bezpieczną przestrzeń. Berlin słynął w tamtych czasach z kabaretów. Sceny taneczne w serialu Babylon Berlin były kręcone w sali kinowej Delphi w Berlinie-Weissensee. 

W rzeczywistości w latach 20 tych Moka Efti było kawiarnią, a nie klubem nocnym. Mieściła się przy zbiegu Leipziger Strasse i Friedrichstrasse. Otwarta w 1929 roku na pierwszym i drugim piętrze budynku z XIX wieku znanego jako Equitable-Palast i został nazwany na cześć jego grecko-włoskiego właściciela, Giovanniego Eftimiadesa. Słowo „moka”, pochodzi od jemeńskiego miasta portowego Mokka, od XV do XVIII wieku rozprowadzanio kawę na Europę. 

Dla ciekawych dygresja:

Moka, Mokka, Mocha – moka to kawiarka do parzenia kawy, Mokka – miasto w Jemenie, Mocha – to rodzaj naparu kawowego: espresso, mleko i czekolada.

Café Josty

Café Josty znajdowała się na Potsdamer Platz. Została założona przez szwajcarskich imigrantów na początku XIX wieku. W latach 20tych XX wieku miejsce to stało się miejscem spotkań artystów, zwłaszcza ruchów ekspresjonizmu. Kawiarnia została zamknięta w 1930 roku, a budynek został zniszczony podczas II wojny światowej. W filmie Wima Wendersa Wings of Desire stary człowiek próbuje znaleźć lokalizację kawiarni, ale mu się to nie udaje. 

Restauracja Armeńczyka

Tutaj też właściciel “zaprasza” siostrę Charlotte na śniadanie, które jest deserem, co małej siostrzyczce zdarza się pierwszy raz. Edgar rzuca od niechcenia składniki, ale od razu skojarzył mi się tylko z jedną możliwością Berliner Luft! Przepis na „berlińskie powietrze” znajdziesz TUTAJ. Wcześniej wygłodzona Charlotte próbuje humusu z pitą i owocami granatu. 

Z kulinariów, nie ma wiele, skradziona przez dziadka kaszanka, czy sałatka ziemniaczana, knedle i ulubiona występna kiełbasa smażona przez Gretę dla Bendy, w tajemnicy przed żoną. I oczywiście piwo do wszystkiego. 

Po obejrzeniu serialu nie mogę się doczekać, kiedy wszystko wróci do normalności. A ja będę mogła znowu pojechać do Berlina i zwiedzić go tym razem tropem lat 20 tych. Lecę szukać książki Babylon Berlin, Kutschera Volkera!

Jeśli kręcą cię ciekawostki i trochę kuchni filmowej obserwuj mnie na Instagramie albo na Facebooku.

Recommended Articles